เกณฑ์การตั้งสำรองใหม่ / ขยายขอบเขต บบส.

ลด NPLs ในระบบเหลือ ๘.๙๑% ใน ๓ ปี

ในช่วงเดือนกรกฎาคมนี้ ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้เตรียมประกาศหลักเกณฑ์การตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญใหม่ สำหรับสินเชื่อค้างชำระบางประเภทของระบบสถาบันการเงินไทยที่มีคุณสมบัติเข้าข่ายตามที่กำหนด เพื่อเร่งให้กระบวนการจัดการกับปัญหาหนี้เสียมีความรวดเร็วมากยิ่งขึ้น

ขณะเดียวกัน จะมีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกำหนด (พรก.) บรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงิน (บบส.) พ.ศ. ๒๕๔๐ เพื่อขยายขอบเขตให้ บบส. สามารถรับซื้อ รับโอน รับจ้างบริหารจัดการ หรือดำเนินการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสินทรัพย์ด้อยคุณภาพของสถาบันการเงินอื่น ๆ นอกเหนือจากบริษัทเงินทุน ๕๖ แห่งที่ถูกสั่งระงับกิจการ

ทั้งสองมาตรการดังกล่าว อาจช่วยลดระดับ NPLs ในระบบธนาคารพาณิชย์และบริษัทเงินทุน จากประมาณ ๖.๑๗ แสนล้านบาท หรือประมาณร้อยละ ๑๑.๙๘ ของสินเชื่อรวมทั้งระบบ ณ สิ้นไตรมาสแรกของปี ๒๕๔๗ (ตารางที่ ๑) ให้มาเหลือระดับต่ำกว่าร้อยละ ๑๐ ได้ในช่วงสิ้นปี ๒๕๔๗ ตามเป้าหมายของทางการ

เกณฑ์ตั้งสำรองฯ ใหม่

ขึ้นกับอายุการค้างชำระ

จากการรวบรวมรายละเอียดเบื้องต้นของศูนย์วิจัยกสิกรไทยพบว่า ในส่วนของเกณฑ์การตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญใหม่นั้น จะปรับปรุงให้มีความเข้มงวดมากขึ้น โดยเดิม ธปท. ได้อนุญาตให้สถาบันการเงินสามารถนำหลักประกันมาหักออกจากสินเชื่อจัดชั้นทุกประเภทได้ ในสัดส่วนตั้งแต่ไม่เกินร้อยละ ๕๐ จนถึงร้อยละ ๑๐๐ ของมูลค่าที่ได้จากการประเมินราคา ขึ้นอยู่กับประเภทของหลักประกันและระยะเวลาที่ได้มีการประเมินราคาหลักประกันเป็นหลัก โดยไม่ได้ขึ้นอยู่กับอายุของการค้างชำระหนี้ของลูกหนี้

แต่ภายใต้หลักเกณฑ์ใหม่นี้ มูลค่าหลักประกันจะขึ้นอยู่กับอายุของการค้างชำระหนี้ ตลอดจนความก้าวหน้าในการจัดการกับหนี้ดังกล่าวของสถาบันการเงินด้วย โดยมูลค่าหลักประกันสำหรับหนี้จัดชั้น ๕ (ชั้นสงสัยจะสูญและสูญ) ที่ค้างชำระนานกว่า ๒๔ เดือนขึ้นไป ซึ่งไม่ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ หรือไม่ได้มีการดำเนินคดีความทางกฎหมาย จะลดลงเมื่ออายุของการค้างชำระหนี้นานขึ้น

กล่าวคือ หากหนี้ดังกล่าวค้างชำระเกิน ๒ ปี แต่ยังไม่ถึง ๓ ปี มูลค่าหลักประกันจะลดลงร้อยละ ๒๕ (สถาบันการเงินต้องกันสำรองสำหรับหนี้จัดชั้นดีงกล่าวเพิ่มขึ้นร้อยละ ๒๕) แต่หากหนี้ดังกล่าวค้างชำระเกิน ๓ ปี แต่ยังไม่ถึง ๔ ปี มูลค่าหลักประกันจะลดลงร้อยละ ๕๐ (สถาบันการเงินต้องกันสำรองฯ เพิ่มขึ้นร้อยละ ๕๐) หรือหากหนี้ดังกล่าวค้างชำระเกิน ๔ ปีขึ้นไป มูลค่าหลักประกันจะลดลงร้อยละ ๑๐๐ (สถาบันการเงินต้องกันสำรองฯ เท่ากับเงินให้สินเชื่อคงค้าง)

หมายความว่า สถาบันการเงินจะต้องจัดแบ่งหนี้ชั้น ๕ ที่ไม่ได้มีการปรับโครงสร้างหนี้ หรือดำเนินคดีความทางกฎหมายออกเป็น ๓ กลุ่มตามอายุของการค้างชำระหนี้ให้สอดคล้องกับข้อกำหนดข้างต้น เพื่อประเมินถึงค่าใช้จ่ายในการกันสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ภายในครึ่งงวดบัญชีหลังของปี ๒๕๔๗ นี้

ให้ บบส. ซื้อหนี้นอก ๕๖ ไฟแนนซ์

จากมาตรการดังกล่าว ศูนย์วิจัยกสิกรไทยได้ประเมินถึงประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้อง และผลกระทบต่อภาคสถาบันการเงินไทย ดังนี้

๑) มาตรการโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพไป บบส. น่าจะมีบทบาทสำคัญในการลดจำนวน NPLs ในระบบ

เนื่องจากในระยะหลัง ความคืบหน้าในการปรับโครงสร้างหนี้ของสถาบันการเงินไทยมีแนวโน้มที่ชะลอตัวลง (ตารางที่ ๒) หลังจากที่ได้จัดการกรับหนี้เสียที่ไม่มีความซับซ้อนในการปรับโครงสร้างหนี้ไปมากแล้วตั้งแต่ช่วงหลังวิกฤต โดยในปี ๒๕๔๖ ที่ผ่านมา จำนวน NPLs ที่ลดลงจากการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของทั้งธนาคารรัฐและเอกชน อยู่ที่ประมาณ ๒.๐๓ แสนล้านบาท ซึ่งลดลงต่ำกว่ากึ่งหนึ่งของขนาดที่ทำได้ถึงประมาณ ๕.๕ แสนล้านบาทในปี ๒๕๔๓

ดังนั้น การลดปัญหา NPLs ด้วยวิธีการปรับโครงสร้างหนี้แต่เพียงอย่างเดียว อาจไม่สามารถจัดการให้สัดส่วน NPLs ต่อสินเชื่อรวมลดลงจากสองตำแหน่ง มาเหลือเพียงหนึ่งตำแหน่งได้ตามที่ทางการตั้งเป้าหมายไว้ภายในช่วงที่เหลือของปี เพราะหนี้เสียที่เหลืออยู่ถือว่ามีความยุ่งยากและซับซ้อนในการปรับโครงสร้างหนี้มากกว่า ทำให้มาตรการการโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพ/หนี้เสียออกไปจากสถาบันการเงิน จึงน่าจะมีบทบาทหลักในการลดจำนวน NPLs ในระบบ

ในช่วงปี ๒๕๔๔ บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (บสท.) ได้เข้ามามีบทบาทในการรับถ่ายโอนหนี้ออกจากสถาบันการเงินไทย แต่เนื่องจากการรับซื้อหนี้ของ บสท. จะทำได้เฉพาะยอดหนี้ที่มีคุณสมบัติตรงตามที่กำหนด ณ สิ้นปี ๒๕๔๓ เท่านั้น โดยอาศัยอำนาจตาม พรก. บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ. ๒๕๔๔ ซึ่งถือเป็นข้อจำกัดในการรับซื้อหนี้เพิ่มเติม ดังนั้น การแก้ไข พรก. บรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงิน พ.ศ. ๒๕๔๐ เพื่อขยายขอบเขตการรับซื้อหนี้ของ บบส. ที่เคยจำกัดเพียงแค่บริษัทเงินทุน ๕๖ แห่งที่ถูกสั่งปิดกิจการ มาเป็นสถาบันการเงินอื่น ๆ ด้วยนั้น น่าจะช่วยเพิ่มทางออกให้กับการจัดการปัญหาหนี้เสียของสถาบันการเงินไทยมากขึ้น ล่าสุดกระทรวงการคลังได้ยื่นเรื่องการแก้ไขเพิ่มเติม พรก. บรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงินเข้าสู่คณะรัฐมนตรีพิจารณาแล้วในช่วงไตรมาสแรกของปี ๒๕๔๗ ที่ผ่านมา และในปัจจุบันกฎหมายดังกล่าวอยู่ระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมการกฤษฎีกา

`ราคา/เงื่อนไข' ตัวแปรสำคัญ

ปัจจุบัน ตัวเลข NPLs ของเฉพาะธนาคารพาณิชย์ไทย ๑๓ แห่ง (ตามงบการเงินเฉพาะธนาคาร ซึ่งไม่รวม NPLs ของบริษัทบริหารสินทรัพย์ในเครือ) ณ สิ้นไตรมาสแรกของปี ๒๕๔๗ อยู่ที่ ๕.๖๙ แสนล้านบาท หรือร้อยละ ๑๒.๗๖ ของสินเชื่อรวม ดังนั้น หากต้องการให้สัดส่วน NPLs ต่อสินเชื่อรวมลดลงไปอยู่ที่ร้อยละ ๑๐ หรือต่ำกว่า จำนวน NPLs ของระบบธนาคารไทยจะต้องลดลงอีกอย่างน้อยประมาณ ๑.๒๔ แสนล้านบาท โดยให้สินเชื่อของระบบธนาคารพาณิชย์ไม่เปลี่ยนแปลงจากสิ้นไตรมาสแรกของปี ๒๕๔๗ แต่ถ้าให้ระบบธนาคารพาณิชย์ไทยสามารถขยายสินเชื่อได้อีกประมาณ ๒ - ๒.๕ แสนล้านบาท จำนวน NPLs ที่จะต้องหายไปจากระบบจะลดลงจาก ๑.๒๔ ล้านบาท มาที่ประมาณ ๙.๙ หมื่นล้านบาท ถึง ๑.๐๔ แสนล้านบาท ซึ่งบ่งชี้ถึงเป้าหมายสินทรัพย์ด้อยคุณภาพเบื้องต้นที่น่าจะถูกโอนไปยัง บบส. ถ้าปัจจัยอื่น ๆ คงที่

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากในปัจจุบัน NPLs ประมาณร้อยละ ๘๓.๑๖ ของระบบธนาคารพาณิชย์ไทย กระจุกตัวอยู่ที่ธนาคารเอกชน ๑๐ แห่ง (อีกร้อยละ ๑๖.๘๔ อยู่ในธนาคารรัฐอีก ๓ แห่ง) ประกอบกับธนาคารพาณิชย์ที่ยังคงมีสัดส่วน NPLs ต่อสินเชื่อรวมสูงกว่าร้อยละ ๑๐ นั้น มีจำนวนประมาณ ๗ แห่ง ซึ่งล้วนแต่เป็นธนาคารพาณิชย์เอกชน ดังนั้น การโอนหนี้ด้อยคุณภาพไป บบส. ครั้งนี้จึงน่าจะมีประสิทธิผลในการลดจำนวน NPLs มากกว่าการเน้นไปที่ธนาคารเอกชนเป็นหลัก

ในกรณีดังกล่าว ความสำเร็จในการขายหนี้ให้ บบส. คงจะขึ้นอยู่กับการเจรจาตกลงด้านราคาที่ บบส. จะเข้ามาประมูลซื้อ และเงื่อนไขที่อาจจะตามมาเป็นสำคัญ โดยถ้า ` เงื่อนไขและราคา ' ไม่เป็นที่จูงใจ ก็อาจทำให้ขนาด NPLs ที่ธนาคารเอกชนสนใจจะโอนไป มีจำนวนต่ำกว่าที่คาดได้ เนื่องจากส่วนต่างระหว่างมูลหนี้ตามบัญชีของสินเชื่อและราคาขายที่กว้างขึ้น อาจทำให้ธนาคารพาณิชย์ต้องรับรู้ส่วนสูญเสียเข้าไปในงบกำไรขาดทุนมากขึ้น ในกรณีที่ธนาคารดังกล่าวไม่ได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเพื่อรองรับผลขาดทุนจากหนี้ก้อนดังกล่าวไว้อย่างเพียงพอในช่วงก่อนหน้า ท้ายที่สุดแล้วการแก้ไขกฎหมายเพื่ออนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์โอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพไป บบส. อาจไม่สามารถบรรลุจุดประสงค์ได้เท่าที่ควร

ปรับเกณฑ์ตั้งสำรองฯ

เพื่อเร่งจัดการหนี้เสีย

๒) หลักเกณฑ์การกันสำรองใหม่ น่าจะไม่ส่งผลกระทบต่อฐานะการดำเนินงานของธนา คารพาณิชย์ และน่าจะส่งผลดีต่อเสถียรภาพในระยะยาว

ตามปกติแล้ว ธนาคารพาณิชย์จะมีระบบการติดตามหนี้เป็นช่วง ๆ เมื่ออายุหนี้ค้างชำระเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเท่ากับเป็นการดูแลและป้องกันโอกาสเกิด NPLs ในกรณีที่หนี้ดังกล่าวแสดงสัญญาณที่เป็นปัญหาและถูกจัดชั้นในลำดับที่ต่ำลง ก็อาจมีการเจรจาระหว่างธนาคารผู้เป็นเจ้าหนี้กับลูกหนี้ ซึ่งอาจนำมาสู่การเซ็นสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ ส่งผลให้หนี้ดังกล่าวได้รับการปรับเลื่อนขึ้นมาสู่หนี้ชั้นปกติ หรือหนี้ชั้นที่ดีขึ้นได้ แต่ถ้าหนี้กลุ่มที่มีโอกาสประสบความสำเร็จในการปรับโครงสร้างหนี้น้อย ธนาคารพาณิชย์ก็อาจเลือกวิธีประนีประนอมน้อยกว่า นั่นคือ การดำเนินคดีตามกฎหมาย

อย่างไรก็ตาม อาจมีบางกรณีที่หนี้เสียบางกลุ่มถูกปล่อยทิ้งไว้ โดยไม่มีการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้นานกว่า ๒ ปี เนื่องจากสาเหตุต่าง ๆ เช่น ธนาคารพาณิชย์ไม่สามารถติดต่อลูกหนี้ได้ หรือลูกหนี้มีมูลหนี้น้อยจนไม่คุ้มกับค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจากการดำเนินการทางกฎหมาย ขณะที่อีกความเป็นไปได้หนึ่งคือ เมื่อธนาคารพาณิชย์พบว่าหนี้ค้างชำระส่วนหนึ่งเป็นหนี้ที่ไม่มีโอกาสได้รับชำระคืน ซึ่งอาจก่อให้เกิดส่วนสูญเสียตามมาเมื่อมีการจัดการกับหนี้ดังกล่าวตามกฎหมายจนถึงขีดสุด ธนาคารพาณิชย์ก็อาจชะลอการรับรู้ส่วนสูญเสียดังกล่าวออกไป ด้วยการทยอยดำเนินการกับหนี้กลุ่มดังกล่าว

ด้วยเหตุนี้ ธปท. จึงอาจต้องการเข้ามามีบทบาทด้วยการปรับหลักเกณฑ์การกันสำรองให้เข้มงวดขึ้น เพื่อเร่งกระบวนการจัดการกับหนี้เสียของธนาคารพาณิชย์สำหรับหนี้ส่วนนี้ให้เร็วขึ้น และภายใต้กรอบเวลาที่ชัดเจนขึ้น

มาตรการดังกล่าว คาดว่าจะช่วยทำให้ระบบธนาคารพาณิชย์ไทยเข้มแข็งและมีความพร้อมมากขึ้น เพื่อรองรับการเปิดเสรีการค้าบริการทางการเงินในอนาคต รวมทั้งการนำเกณฑ์ความเพียงพอของเงินกองทุนใหม่ (Basel 2) มาปรับใช้ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า

ภายใต้ Basel 2 สถาบันการเงินจะต้องถ่วงน้ำหนักความเสี่ยงสำหรับหนี้เสีย (ที่ไม่มีสำรองเฉพาะรายสูงกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำที่กำหนด) เพิ่มขึ้นจากสูงสุดร้อยละ ๑๐๐ มาเป็นร้อยละ ๑๕๐ อันอาจทำให้ฐานสินทรัพย์เสี่ยงกว้างขึ้น ขณะเดียวกันสถาบันการเงินก็อาจถูกกดดันให้ทำสำรองเพิ่มขึ้นสำหรับหนี้ที่มีปัญหาเพื่อลดผลกระทบจากน้ำหนักความเสี่ยงที่สูงขึ้น ซึ่งจะเป็นปัจจัยลบต่อฐานะเงินกองทุน จนทำให้ในภาพรวมแล้ว สัดส่วนเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงอาจได้รับผลกระทบได้

ผลกระทบต่อระบบแบงก์ไทย

อย่างไรก็ตาม คาดว่าสินเชื่อค้างชำระชั้น ๕ กลุ่มที่มีอายุนานกว่า ๒ ปี ซึ่งไม่ได้ปรับโครงสร้างหนี้ หรือไม่ได้ส่งฟ้องศาล คงจะมีสัดส่วนในพอร์ตสินเชื่อรวมของธนาคารพาณิชย์ไม่มากนัก โดยจากการเปิดเผยข้อมูลของ ธปท. NPLs ของระบบธนาคารพาณิชย์และบริษัทเงินทุน ณ สิ้นไตรมาสแรกปี ๒๕๔๗ จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่อยู่ระหว่างการเจรจาปรับหนี้ประมาณร้อยละ ๔๓.๕๕ กลุ่มที่อยู่ระหว่างกระบวนการทางกฎหมายประมาณร้อยละ ๔๐.๙๒ และกลุ่มที่ปรับโครงสร้างหนี้สำเร็จแล้วและกำลังรอผ่อนชำระอีกประมาณร้อยละ ๑๕.๕๓ ซึ่งทำให้คาดว่าสินเชื่อจัดชั้นสงสัยจะสูญและสูญที่ค้างชำระมากกว่า ๒ ปี คงจะจัดอยู่ในกลุ่มที่อยู่ระหว่างการเจรจาปรับหนี้ร้อยละ ๔๓.๕๕ ตามการจำแนกของ ธปท.

เมื่อพิจารณาถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อระบบธนาคารพาณิชย์ไทยนั้น ศูนย์วิจัยกสิกรไทยได้ประมาณถึงผลกระทบจากการที่มูลค่าหลักประกันของหนี้ค้างชำระนานกว่า ๒ ปี ลดลงร้อยละ ๒๕ ร้อยละ ๕๐ และร้อยละ ๑๐๐ ต่อค่าใช้จ่ายในการกันสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของระบบธนาคารพาณิชย์ไทย (ไม่รวมธนาคารธนชาต) โดยกำหนดให้สินเชื่อค้างชำระนานกว่า ๒ ปี มีสัดส่วนประมาณร้อยละ ๔๓.๕๕ (เป็นสัดส่วนของ NPLs ที่อยู่ระหว่างเจรจาของระบบธนาคารพาณิชย์และบริษัทเงินทุนสิ้นเดือนมีนาคม ๒๕๔๗) ของหนี้จัดชั้น ๕ หรือชั้นสงสัยจะสูญของระบบธนาคารพาณิชย์ไทยตามงบการเงินรวม ณ สิ้นไตรมาสแรกปี ๒๕๔๗ ขณะที่ในการคำนวณนั้น ได้นำค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญส่วนเกินจากค่าเผื่อฯ ขั้นต่ำที่ ธปท. กำหนด มาใช้รองรับภาวะการกันสำรองที่เพิ่มขึ้นจากการลดลงของมูลค่าหลักประกันในขั้นแรกแล้ว แต่ไม่ได้นำค่าเผื่อการด้อยค่าจากการปรับโครงสร้างหนี้มาร่วมคำนวณด้วย (ตารางที่ ๓)

ผลที่ได้คือ

- ในกรณีที่มูลค่าหลักประกันลดลงจากเดิมร้อยละ ๒๕ ระบบธนาคารพาณิชย์ไทยจะต้องเสียค่าใช้จ่ายในการกันสำรองเพิ่มเติมอีกประมาณ ๒.๔๙ พันล้านบาท

- ในกรณีที่มูลค่าหลักประกันหดตัวลงร้อยละ ๕๐ ค่าใช้จ่ายในการกันสำรองของระบบธนาคารพาณิชย์ไทยจะเพิ่มขึ้นเป็น ๗.๑๙ พันล้านบาท

- ในกรณีที่มูลค่าหลักประกันลดลงร้อยละ ๑๐๐ ค่าใช้จ่ายดังกล่าว จะเพิ่มขึ้นมาที่ ๒.๘๘ หมื่นล้านบาท

NPLs เหลือ ๘.๙๑% ใน ๓ ปี

ในภาพรวมแล้ว การที่คาดว่าหนี้ชั้น ๕ ที่ค้างชำระนานกว่า ๒ ปีนั้น เป็นหนี้กลุ่มที่มีโอกาสประสบความสำเร็จในการปรับโครงสร้างหนี้ยาก ซึ่งอาจส่งผลให้หนี้ที่มีอายุอยู่ในช่วง ๒ - ๓ ปี เลื่อนลงไปอยู่ในกลุ่มหนี้ที่มีอายุ ๓ - ๔ ปี และกลุ่มที่มีอายุมากกว่า ๔ ปี ในปีต่อ ๆ ไป ฉะนั้นจึงมีความเป็นไปได้ที่ ในกรณีเลวร้ายที่สุด ระบบธนาคารพาณิชย์ไทยจะถูกกดดันให้ต้องทำสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับหนี้ชั้น ๕ ที่ค้างชำระนานกว่า ๒ ปี (และไม่มีการดำเนินการใด ๆ) ดังกล่าวถึงร้อยละ ๑๐๐ ก่อนที่จะตัดสูญออกจากบัญชีไปในที่สุด ซึ่งอาจคิดเป็นค่าใช้จ่ายรวมทั้งสิ้นประมาณ ๒.๙ หมื่นล้านบาท

ค่าใช้จ่ายดังกล่าว น่าจะกระจายไปในช่วงระยะเวลา ๓ ปีข้างหน้า ในกรณีที่หนี้ชั้น ๕ ดังกล่าวมีอายุการค้างชำระระหว่าง ๒ ปี ถึงมากกว่า ๔ ปี ในอัตราส่วนที่ใกล้เคียงกัน แต่ถ้าหนี้ชั้น ๕ ที่อายุการค้างชำระอยู่ในช่วงมากกว่า ๔ ปีมากที่สุด ก็อาจทำให้ค่าใช้จ่ายในการกันสำรองส่วนใหญ่ ตกอยู่ในภายในปี ๒๕๔๗ นี้ได้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าในกรณีเลวร้ายที่สุดที่ค่าใช้จ่ายในการกันสำรองส่วนใหญ่อาจเกิดขึ้นภายในปีนี้ แต่ก็ยังเชื่อว่าฐานะการทำกำไรของระบบธนาคารพาณิชย์ที่คาดว่าจะเข้มแข็งขึ้นอีกในปี ๒๕๔๗ อันเป็นผลจากความก้าวหน้าในการขยายสินเชื่อ การจัดการกับปัญหาหนี้เสีย และการไถ่ถอนตราสารกึ่งหนี้กึ่งทุนที่มีต้นทุนสูงในช่วงที่ผ่านมานั้น น่าจะเพียงพอที่จะรองรับค่าใช้จ่ายในการกันสำรองที่เพิ่มขึ้นจากการบังคับใช้หลักเกณฑ์ใหม่ของ ธปท. ได้อย่างไม่มีปัญหา

ทั้งนี้ หลังจากที่ระบบธนาคารพาณิชย์สามารถกันสำรองได้ครบร้อยละ ๑๐๐ และตัดสูญหนี้ที่มีอายุการค้างชำระเกิน ๒ ปี ซึ่งไม่มีความคืบหน้าในการจัดการใด ๆ ออกไปแล้ว คาดว่าระดับ NPLs ต่อสินเชื่อรวมของระบบธนาคารพาณิชย์ไทย (ไม่รวมธนาคารธนชาต) น่าจะสามารถปรับลดลงจากร้อยละ ๑๓.๕๔ (ตามงบการเงินรวม) ในไตรมาสแรกปี ๒๕๔๗ มาอยู่ที่ระดับประมาณร้อยละ ๘.๙๑ ซึ่งอาจใช้ระยะเวลาอีกร้อยละ ๒ - ๓ ปีข้างหน้า

ตารางที่ ๑ ข้อมูล NPLs ของระบบธนาคารพาณิชย์ และบริษัทเงินทุน ณ สิ้นไตรมาสแรก ปี ๒๕๔๗

ประเภทสถาบันการเงิน NPLs (ล้านบาท) ร้อยละต่อสินเชื่อรวม

ธนาคารพาณิชย์เอกชน ๔๗๓,๔๗๗.๗๐ ๑๕.๘๖

ธนาคารพาณิชย์รัฐ ๙๕,๙๐๑.๒๑ ๖.๕๐

ธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ ๒๕,๒๓๙.๕๙ ๕.๖๑

บริษัทเงินทุน ๒๒,๕๑๐.๙๘ ๙.๔๑

รวม ๖๑๗,๑๒๙.๔๘ ๑๑.๙๘

ที่มา : ธนาคารแห่งประเทศไทย

ตารางที่ ๒ การลดลงของ NPLs จากกรณีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้

๒๕๔๒ ๒๕๔๓ ๒๕๔๔ ๒๕๔๕* ๒๕๔๖*

(ต.ค.-ธ.ค)

ธนาคารเอกชน ๑๔๗,๔๕๓ ๑๘๐,๖๘๗ ๑๕๘,๘๔๘ ๑๗๒,๕๙๘ ๑๘๐,๖๘๗

ธนาคารรัฐ ๙๒,๘๙๖ ๒๔๙,๘๔๖ ๗๖,๙๒๘ ๓๔,๓๐๕ ๓๐,๓๔๖

รวม ๒๔๐,๓๔๙ ๕๕๒,๕๓๒ ๒๕๗,๖๑๕ ๑๙๓,๑๕๓ ๒๐๒,๙๔๔

ที่มา : ธนาคารแห่งประเทศไทย

หมายเหตุ * ตั้งแต่เดือนธันวาคม ๒๕๔๕ มีการเปลี่ยนแปลงนิยาม NPLs ใหม่ โดยให้นับรวมเงิน ให้สินเชื่อจัดชั้นสงสัยจะสูญที่มีหลักประกัน และกันสำรองครบร้อยละ ๑๐๐ ซึ่งตัดจำหน่ายออก จากบัญชีไปแล้วกลับเข้ามาในบัญชี อันเป็นผลให้จำนวน NPLs ที่ผ่านการปรับโครงสร้างหนี้เพิ่มสูงขึ้นกว่านิยามเดิม